افت ۵۰ درصدی ساخت‌وساز در بوکان

به گزارش سرویس اجتماعی بوکان‌هه‌وال؛ سقوط ۵۰ درصدی صدور پروانه‌های ساختمانی در روستاهای بوکان، زنگ خطری جدی را برای بحران مسکن و مهاجرت معکوس در این شهرستان به صدا درآورده است؛ چالشی که در نشست اخیر کارگروه مسکن و طرح «خانه امید» با حضور نماینده مجلس، فرماندار و مدیرکل بنیاد مسکن آذربایجان‌غربی زیر ذره‌بین رفت.

مناطق روستایی و اقشار کم‌برخوردار بوکان این روزها بیش از هر زمان دیگری با موانع ساخت‌وساز، پیچ‌وخم‌های اداری و کمبود منابع مالی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

نشستی که با حضور مسئولان استانی و شهرستانی برگزار شد، اگرچه با هدف بررسی این چالش‌ها شکل گرفت، اما اعتراف صریح به افت نصفه‌شمارِ پروانه‌های ساختمانی، ابعاد نگران‌کننده وضعیت موجود را عیان ساخت.

گره کور در طرح‌های هادی و پروانه‌های ساخت

یکی از محورهای کلیدی این نشست، بررسی موانع ساخت‌وساز در مناطق روستایی و مشکلات مرتبط با طرح‌های هادی روستایی بود.

کارشناسان و مدیران حاضر اذعان کردند که محدودیت‌های فعلی در محدوده روستاهای شهرستان، دست روستاییان را برای توسعه مسکن بسته است.

کاهش ۵۰ درصدی صدور پروانه‌های ساختمانی نشان می‌دهد که فرآیندهای موجود نه‌تنها تسهیل‌گر نیستند، بلکه به مانعی بازدارنده برای خانه‌دار شدن روستاییان تبدیل شده‌اند.

طولانی بودن تشریفات اداری، هزینه‌های سرسام‌آور اخذ مجوزها و موانع قانونی در اصلاح محدوده روستاها، زنجیره‌ای از مشکلات را ایجاد کرده که نتیجه آن رکود ساخت‌وساز در محرک‌ترین بخش اقتصادی روستاهاست.

بن‌بست تأمین مالی و اقشار کم‌درآمد

بخش عمده‌ای از این نشست به بررسی راهکارهای تأمین منابع مالی برای مسکن اقشار کم‌درآمد و محرک‌های حمایتی اختصاص داشت.

در شرایطی که تورم و گرانی مصالح ساختمانی، رویای خانه‌دار شدن را برای دهک‌های پایین جامعه به سرابی تبدیل کرده، مسئولان به دنبال راهکارهای جایگزین افتاده‌اند.

در این زمینه، استفاده از ظرفیت‌های قانونی و مالیاتی، به‌ویژه نحوه تخصیص بخشی از منابع حاصل از مالیات‌های پرداختی اشخاص حقیقی و حقوقی برای حمایت از طرح‌های تأمین مسکن، به بحث گذاشته شد. با این حال، پرسش اصلی اینجاست که چه زمانی قرار است این تبادل نظرها به تزریق منابع واقعی و ملموس به سفره خالی مسکن اقشار کم‌برخوردار منجر شود؟

«خانه امید»؛ مرهمی بر زخم بی‌مسکنی؟

طرح «خانه امید» به‌عنوان یکی از محورهای حمایتی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، در این جلسه بار دیگر روی میز قرار گرفت.

این طرح با هدف کمک به خانوارهای فاقد مسکن و اقشار کم‌برخوردار دنبال می‌شود و قرار است با بهره‌گیری از تسهیلات بانکی، حمایت‌های مالی و هم‌افزایی دستگاه‌های اجرایی جان تازه‌ای بگیرد.

با وجود اهمیت این طرح، تجربه‌های پیشین نشان داده است که بوروکراسی سنگین بانکی در پرداخت تسهیلات مسکن روستایی و ضمانت‌های زنجیره‌ای سخت‌گیرانه، غالباً اقشار کم‌درآمد را از دور دریافت وام خارج می‌کند.

موفقیت «خانه امید» در بوکان در گروی تسهیل این فرآیندها و نظارت مستقیم بر اجرای درست آن است، نه صرفاً طرح در جلسات رسمی.

ضرورت اقدام فوری مسئولان

در پایان این کارگروه، طبق روال مرسوم بر ضرورت هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول، شناسایی دقیق‌تر موانع اجرایی و استفاده از ظرفیت‌های اعتباری تأکید شد. اما واقعیت این است که روستاییان و خانوارهای فاقد مسکن بوکان بیش از بیانیه‌ها و تأکیدات مجدد، نیازمند تصمیم‌های انقلابی، کوتاه‌کردن دستوکارهای اداری و رفع موانع مالی و قانونی هستند.

باید دید مسئولان استان و شهرستان تا چه اندازه می‌توانند آمار نگران‌کننده افت ساخت‌وساز را معکوس کرده و امید را به خانه‌سازی روستایی بوکان بازگردانند.

انتهای پیام/